Во услови на постојани промени на цените на горивата и сè поголем фокус на одржливото живеење, прашањето како да се вози поекономично станува актуелно за секој возач. Иако многумина сметаат дека потрошувачката зависи исклучиво од типот на возилото, анализите покажуваат дека стилот на возење и навиките зад воланот играат клучна улога, понекогаш дури и поголема од техничките карактеристики на автомобилот.
Според податоци на Меѓународната агенција за енергија (ИЕА) и американското Министерство за енергетика, агресивното возење, кое вклучува нагло забрзување и често кочење, може да ја зголеми потрошувачката на гориво за 15 до 30% на автопат, а во урбани услови дури и до 40%. Ова значи дека само со помирен и попредвидлив начин на возење, возачите можат значително да ги намалат месечните трошоци. Одржувањето константна брзина, внимателното следење на сообраќајот и избегнувањето на непотребни нагли реакции не само што штедат гориво, туку придонесуваат и за поголема безбедност.
Брзината е уште еден фактор што директно влијае на потрошувачката. Најголем дел од возилата се најекономични при движење помеѓу 70 и 90 километри на час, додека секое зголемување над 100 km/h значително го зголемува отпорот на воздух и со тоа ја зголемува потрошувачката. Практично, возење со 120 km/h може да значи и до 20% поголема потрошувачка во споредба со умерено возење.
Иако често се занемарува, состојбата на гумите има директно влијание врз ефикасноста на возилото. Неправилно напумпани гуми создаваат поголем отпор со подлогата, што резултира со дополнителна потрошувачка од околу 3%. Редовната проверка на притисокот, барем еднаш месечно, е едноставна, но ефективна мерка што секој возач може да ја примени.
Тежината на возилото е уште еден тивок „потрошувач“ на гориво. Според анализите, секои дополнителни 50 килограми ја зголемуваат потрошувачката за 1 до 2%. Ова особено важи за непотребниот товар во багажникот или за кровните носачи кои, освен што додаваат тежина, го зголемуваат и отпорот на воздух. Отстранувањето на ваквите елементи кога не се користат може да направи забележлива разлика.
Дополнително, навиката да се остави моторот вклучен додека возилото мирува, иако изгледа незначајна, има реално влијание врз потрошувачката. Доколку застојот трае повеќе од половина минута, гасењето на моторот е поекономична опција. Современите возила веќе имаат автоматски start-stop системи токму поради оваа причина.
Користењето на клима уредот исто така влијае врз потрошувачката, особено во летните месеци. Во градски услови, неговата употреба може да ја зголеми потрошувачката за 5 до 10%. Интересно е што на повисоки брзини, возењето со отворени прозорци може да биде понеефикасно од користењето клима, поради зголемениот отпор на воздух.
Еден од најчесто занемарените фактори е планирањето на рутата. Кратките релации со „ладен мотор“ трошат значително повеќе гориво, бидејќи моторот работи со пониска ефикасност додека не се загрее. Комбинирањето на повеќе обврски во едно возење и избегнувањето на гужви може да доведе до значителни заштеди на долг рок.
Кога сите овие фактори ќе се земат предвид, станува јасно дека штедењето гориво не е резултат на една голема промена, туку на повеќе мали, но конзистентни навики. Реално, возачите можат да намалат од 10 до 20% од својата потрошувачка без никакви дополнителни инвестиции. Освен финансиската корист, ваквиот пристап придонесува и за намалување на емисиите на штетни гасови, што го прави возењето не само поекономично, туку и поодговорно кон околината.
Енергетика 24
